χαμογελώ από συνήθεια, στην τροπή την κατιούσα
και αμήχανα κοιτώ όταν όλα καλά πάνε
γιορτάζω κάθε δεκατρείς και κάθε αρχή του μήνα
δεν συνήθισα την βία, μα συνήθισα την πείνα
κάθε γέννα τέχνη, κάθε βήμα και πατρίδα
σκέψη και επιλογή, αδράνεια παγίδα
«Μου είναι αδύνατο να σου εξηγήσω τι είναι αυτό το τρομερά δυνατό και ζωντανό πράγμα που κρατώ μέσα στην ψυχή μου και μέσα στη σάρκα μου. Είμαι κάποτε σαν τρελός από τον πόνο και αισθάνομαι πως όλοι οι άλλοι μου δρόμοι έξω απ αυτόν τον πόνο, είναι κομμένοι. Πως μόνο απ΄ αυτόν μπορώ πια να περάσω.»
Σεφέρης : Γράμματα στη Μαρώ
“The cheapest sort of pride is national pride; for if a man is proud of his own nation, it argues that he has no qualities of his own of which he can be proud; otherwise he would not have recourse to those which he shares with so many millions of his fellowmen. The man who is endowed with important personal qualities will be only too ready to see clearly in what respects his own nation falls short, since their failings will be constantly before his eyes. But every miserable fool who has nothing at all of which he can be proud adopts, as a last resource, pride in the nation to which he belongs; he is ready and glad to defend all its faults and follies tooth and nail, thus reimbursing himself for his own inferiority.”
Arthur Schopenhauer
Είμαι απ'τα μέρη που θολώνουνε τα όνειρα
όπως τα είδωλα μας μέσα στα λασπόνερα
όπως τα μάτια από το πιώμα κάνα απόγευμα
σαν τα ποτηριά από τις μπόμπες στα κωλόμπαρα
τα τελευταία φράγκα μας τα κάναμε ξενύχτια
οι αλήτες, τα παιδιά από τα διαλυμένα σπίτια
οι φίλοι μου είναι φύρα ξέμειναν στην γύρα
πες στον Μπουτάρη να κεράσει μια μπύρα
Όσοι αγάπησα δεν άλλαξαν δόξα το θεό
θέλουν ακόμα ένα ΧΤ κι ένα κορίτσι πιστό
οι φίλοι μου είναι Ι5, ζωή και κότα
έσβησαν το γάρο έξω απ του γιατρού την πόρτα
